Beste ouders,
Eerst en vooral willen we je veel warmte en liefde sturen.
We weten hoe het voelt als de grond onder je voeten weggeslagen wordt, en hoe moeilijk het nu kan voelen om de weg naar het gewone leven terug te vinden. We hopen dat deze website je kan helpen in het bieden van erkenning en herkenning in je gevoelens. Want het is belangrijk dat je weet dat je niet alleen bent in die gevoelens. Hier tonen we de ervaringen van ouders die ook te maken hebben gehad met perinataal verlies. Zij maakten doosjes – zogenoemde affect houses – om hun ervaringen rondom de terugkeer naar hun werk uit te drukken. De materialiteit (bv. ruw, zacht, donker), de ruimtelijkheid (bv in een hoekje of in het midden) en soms zelfs het geluid (bv. een knerpend, ongemakkelijk geluid) helpen om de complexiteit te duiden van gevoelens die moeilijk in woorden te vatten zijn.
We kiezen ervoor om deze gevoelens op de voorgrond te zetten op deze website, in plaats van het aanreiken van causale verbanden of wondermiddeltjes die een magische oplossing bieden om de terugkeer naar het werk als een ‘walk in the park’ te laten voelen. We hebben hier bewust voor geopteerd, omdat zo’n magische oplossing er niet is. Jouw verdriet en jouw rouw voor jouw kindje mogen er zijn. Maar dat zorgt er ook voor dat het proces van die terugkeer niet altijd of niet voor iedereen over een leien dakje loopt. Dikwijls is het een rollercoaster aan emoties, waarin steun, begrip en liefde hand in hand gaan met oncomfortabele situaties, moeilijke gesprekken, en administratieve rompslomp.
Hieronder vertellen we meer over de ervaringsverhalen, adviezen en hoe te zoeken in de ervaringsverhalen.
Klik op de juiste knop om meteen naar dat onderdeel te gaan.
De ervaringsverhalen
De ervaringsverhalen tonen de mix aan gevoelens die je kan ervaren, voelen, doormaken. Bovendien maken de doosjes dankzij hun driedimensionele karakter duidelijk dat deze verschillende gevoelens tegelijk bestaan en door elkaar lopen. Het kan goed zijn dat je verschillende gevoelens herkent, maar dan in andere constellaties. Elk verhaal, elke persoon en elke situatie is dan ook uniek. Toch tonen de affect houses ook gelijkenis in de gevoelens en situaties die ze naar boven brengen. De ervaringsverhalen zijn dan ook volgens deze situaties geordend, zodat jij gerichter kan zoeken naar een situatie dat voor jou op dit moment in jouw beleving overheersend is of waar je meer over wilt weten.
Elk verhaal, elke persoon en elke situatie is uniek.
Toch tonen de affect houses gelijkenis in de gevoelens en situaties die ze naar boven brengen.
Adviezen
We proberen bij elke situatie ook advies te formuleren, maar willen dat zeker niet belerend doen. Als je gevoelens van vervreemding, schuld, schaamte of isolatie ervaart dan zijn die gevoelens niet jouw fout. Ze zijn eigen aan de manier waarop er in onze maatschappij en op het werk omgegaan wordt met perinataal verlies. Ontoereikende kaders zorgt ervoor dat we ons met velen schuldig voelen, of het gevoel hebben te falen als het ons ‘niet snel genoeg’ lukt om terug te keren naar het werk, of als we ons daar niet kunnen concentreren of ons ongemakkelijk voelen. Weet dus dat je niet alleen bent in die gevoelens.
De adviezen die we hier formuleren proberen eerder handvaten te bieden in hoe jij je omgeving kan laten weten wat je zelf nodig hebt, en je op die manier ook kan bijdragen om meer bewustzijn te creëren rond het verlies van een kind. Tegelijk erkennen we dat dit advies niet altijd voor iedereen toepasbaar is, afhankelijk van de situatie waarin je je bevindt.
Wil je graag een persoonlijk gesprek over hoe dit proces voor jou verloopt, waar je tegenaan botst en hoe je daar in jouw situatie het beste mee om kan gaan? De mensen van Stille Levens (Nederland) en het Berrefonds (België) helpen je met veel liefde verder. Daarnaast kan je altijd terecht bij gespecialiseerde rouwtherapeuten. Neem gerust ook contact met ons op moest je specifieke vragen of suggesties hebben.
Hoe zoeken in de ervaringsverhalen
Elk verhaal, elke persoon en elke situatie is uniek. Toch tonen de affect houses ook gelijkenis in de gevoelens en situaties die ze naar boven brengen. De ervaringsverhalen zijn dan ook volgens deze situaties geordend, zodat jij gerichter kan zoeken naar een situatie dat voor jou op dit moment in jouw beleving overheersend is of waar je meer over wilt weten. Onderstaand bieden we een overzicht van de verschillende situaties, geven we bij elke situatie duiding en advies. Je kan bij elke situatie ook direct doorklikken naar een voorbeeld, of je kan op de overzichtspagina van de ervaringsverhalen filteren op de een specifieke situatie om zo een overzicht te krijgen van de verhalen die hier betrekking op hebben.
Situaties
Interactie met collega’s/leidinggevende
De interactie met collega’s en/of je leidinggevende kan voor ondersteuning zorgen wanneer die warm en open is, maar kan ook zwaar wegen. Dat laatste is voornamelijk het geval wanneer er pijnlijke uitspraken over je overleden kind gedaan worden, wanneer je kindje genegeerd wordt, of je collega’s of leidinggevende niet weten wat ze tegen je moet zeggen en je dan maar negeren. In de affect houses tonen mama’s hoe dit kan leiden tot een dubbel gevoel, waar enerzijds positieve gevoelens van verbondenheid door ondersteunende gebaren van collega’s en leidinggevenden gepaard gaan met gevoelens van vervreemding, isolatie en eenzaamheid omdat niemand echt lijkt te begrijpen waar je door gaat en welke uitspraken mogelijk pijnlijk voor je zijn.
Het is voor je omgeving soms moeilijk te weten wat er juist in je om gaat –dat is het voor ons soms ook – het kan helpen als je transparant communiceert hoe je jouw kindje graag een plekje geeft op het werk, of door aan te geven als er opmerkingen kwetsend zijn. Je kan je collega’s op voorhand laten weten hoe je dit ziet, of al eens met een aantal onder hen afspreken voor je start om het ijs te breken en een aantal personen rond je te hebben die eerste dag. Je kan je collega’s ook de pagina voor organisaties op deze website doorsturen, zodat ze beter kunnen begrijpen wat jij nu doormaakt en een weg kunnen vinden in hoe ze jou kunnen ondersteunen.
Bijvoorbeeld:
Werkfocus en tempo van het werk
Na het verlies van je kindje kan je je in een waas bevinden, waardoor het moeilijker is focus te vinden en te houden. Dit kan ervoor zorgen dat je het gevoel hebt dat je niet mee kan met het ritme van de maatschappij en het werk. Dit wordt door sommige ouders als benauwend, drukkend en soms zelfs verstikkend ervaren. Een mama vergeleek het mooi met het onder water houden van een strandbal, ‘dat vraagt al je energie, tot een punt dat je niet meer kan, en je moet loslaten’.
Probeer samen met je omgeving na te denken wat het voor jou betekent om tijd en ruimte te krijgen, zodat het geen holle woorden worden, en jij op je eigen tempo terug het werk kan hervatten. Je kan bijvoorbeeld op voorhand een afspraak proberen maken met je leidinggevende over hoe jij die terugkeer ziet en het hem/haar/hen bespreken wat mogelijk is. In België heb je na een periode van ziekteverlof recht op progressieve tewerkstelling, waarbij je de arbeidstijd geleidelijk aan kan opbouwen. Lees hier meer over op de website van het Berrefonds. Voor meer informatie over het arbeids-en verlofstelsel in Nederland kan je terecht op de website van Stille Levens.
Bijvoorbeeld:
Controle door een arts en/of verzekering
Als je na het verlies van je kindje op ziekteverlof geschreven wordt, dan wordt je opgevolgd door een controlearts, een verzekeraar, een bedrijfsarts of een arbo-arts (in Nederland).
Sommige verhalen geven weer hoe dit voor het gevoel kan zorgen dat je verantwoording moet afleggen over je verdriet, en de tijd die je daarvoor mag nemen. Weet dat jouw verdriet legitiem is, hoe pril je verlies ook was.
Bijvoorbeeld:
Administratief
Als je je kindje verliest, dan wil je het liefst even wegkruipen in een kleine cocon. Maar net op dat moment komen er ook ontzettend veel administratieve procedures op je af. Verschillende affect houses tonen hoe mama’s dit als overspoelend kunnen ervaren, hoe ze zich verdwaald voelen in deze administratieve kluwen, en hoe ze gestresseerd raken door procedures en wetgeving die niet altijd transparant zijn en verschillende instanties die niet onderling communiceren.
Helaas kunnen we hier zelf niet veel aan veranderen, enkel vaststellen dat er hier verbetering nodig is op hoger niveau. Op de website van Stille Levens. vind je een overzicht van de wet- en regelgeving die in Nederland geldt bij het perinatale verlies van je kind. Op de website van het Berrefonds vind je een pagina die je wegwijs probeert te maken bij deze EHBF* (Eerste Hulp bij Formaliteiten) in België. Aarzel niet deze link te delen met iemand in je nabije omgeving, zodat hij/zij/hen je kan helpen om het overzicht te bewaren.
Bijvoorbeeld:
Algemene triggers
Sommige contextuele elementen kunnen ervoor zorgen dat jouw rouw en verdriet opborrelen. Soms kan dat heel duidelijk zijn: een zwanger lichaam, een baby, een collega die vertelt over zijn/haar kleinkind, of een bijzondere datum. Maar soms, en vaak, zijn die triggers ook subtiel: een geur, een foto, een liedje,… Ze kunnen je onverwachts terug naar je verdriet katapulteren. Dat gebeurt meer in de eerste periode na je terugkeer naar het werk, maar kan ook jaren nadien nog gebeuren. De affect houses die deze triggers bespreken tonen hoe dit ertoe kunnen leiden dat je helemaal uit het lood geslagen wordt, en je terug in je cocon wil verstoppen. Weet dat ook die gevoelens erg normaal zijn, en er mogen zijn. Ze zijn onderdeel van jouw rouwproces. Als je daar ruimte toe voelt, probeer ze dan openlijk te bespreken met je collega’s en/of je leidinggevende.
